Rein pol - Nieuws & Exposities

Archief Nieuws & Exposities

Rein Pol magiër die tijdperken verbindt

Schijn bedriegt. Dat weet iedereen. Maar soms liggen schijn en werkelijkheid zó verraderlijk dicht bij elkaar dat ze nauwelijks te scheiden zijn. Schilder Rein Pol stelt het grillige fenomeen van de bedrieglijke echtheid aan de orde in schilderijen waarin fictie en feiten op merkwaardige wijze door elkaar lopen.

Artikel uit Apeldoornse Courant van 19-12-2002
door Wim van der Beek



19 DECEMBER 2002 - CULTUURBIJLAGE - Tentoonstelling: Rein Pol, schilderijen; t/m 18 januari 2003 in Galerie De Groote Noord, Beulakerweg 16, Giethoorn.
Door enkele schilderijen van Rein Pol dendert de Blauwe Engel. Oorspronkelijk doorkruiste dit treintje alleen het Groninger landschap.

Daar nam de schilder het voertuig voor het eerst waar. Al snel veranderde het vervoermiddel in een voertuig van de geest en de fantasie. De kunstenaar nam ‘zijn‘ Blauwe Engel mee op denkbeeldige reizen en verplaatste het treintje naar landen waar het nooit geweest was. Het doemt op in idyllische Zuid-Franse landschappen en zelfs in een Italiaanse setting.

Zo lang hij schildert, tast Pol de grenzen van schijn en werkelijkheid af. Het is verleidelijk en aannemelijk hem als een fijnschilder te typeren, maar wie hem een realistisch schilder noemt moet daarbij wel de kanttekening plaatsen dat de werkelijkheid in zijn schilderijen veel gezichten heeft. Soms overheerst het magisch realisme, soms komen zelfs surrealistische trekjes voor, maar altijd blijft de band met een concrete en daadwerkelijk waargenomen werkelijkheid bestaan.

De wonderbaarlijke mengeling van fictie en feiten manifesteert zich ook in de zelfportretten die Pol regelmatig (vanaf het begin van zijn carričre) maakt. Door de jaren heen ziet de kijker hem ouder, wijzer en geraffineerder worden. Evenals de spreekwoordelijke vos, verliest ook hij zijn streken niet. In een vroeg werk uit 1976 portretteert Pol zichzelf halfnaakt in een beslagen spiegel om duidelijk te maken dat hij het principe van het ogenbedrog (trompe l‘oeil) perfect beheerst.

In een recenter zelfportret (‘De Vooruitgang‘) poseert de schilder (ouder en naakter) met een plaatje van de TGV in zijn hand, terwijl op de tafel naast hem een model van een oude locomotief staat. De kunstenaar manifesteert zich hier als de magiër die tijdperken verbindt. Iets soortgelijks doet hij in ‘A Northern Realist‘. Hierin past hij de truc van het schilderij in een schilderij toe. Zelf heeft hij plaatsgenomen in een museumvitrine. Achter hem duikt een compilatie van portretten op waarin onder anderen Rembrandt figureert.

In de schilderkunst van Pol heeft niet alleen de werkelijkheid veel gezichten, ook schoonheid manifesteert zich in uiteenlopende vormen en hoedanigheden. De schilder onderstreept dat in een schilderijencyclus van gemummificeerde katten. De eerste reactie is een lichte huivering, maar die verandert snel in verbazing, fascinatie en raadselachtige schoonheidsbeleving. Even fascinerend is een aquarium met koikarpers op een kiepkarretje. Opnieuw gaan schijn en werkelijkheid met elkaar in conclaaf. Ook traditioneler geconcipieerde stillevens gaat de schilder niet uit de weg. Bloemen en muziekinstrumenten zijn componenten waar hij graag en veel gebruik van maakt.

De neiging om achter elk beeld het venijn en de verrassing van de schijnvertoning te zoeken, wordt niet altijd beloond met opmerkelijke ontdekkingen. Soms staat er gewoon wat er staat. Speuren naar een addertje onder het gras loont in dat geval niet. Maar wat blijft, is het genot om ‘de werkelijkheid volgens Pol‘ te ervaren, al was het maar omdat die realiteit zo voortreffelijk in verf gevangen is.

Tentoonstelling: Rein Pol, schilderijen; t/m 18 januari 2003 in Galerie De Groote Noord, Beulakerweg 16, Giethoorn. www.degrootenoord.nl


Terug